Blog

In en rondom Mopti.

Het was een bijzondere ervaring om Baba en Gogo onze projectleiders uit Mopti (Mali,) na twee jaar weer te ontmoeten. Ze logeerden in januari een week in Bobo Dioulasso En zo waren we in de gelegenheid hen uitgebreid te spreken in de tuin van Villa Rose

Het zijn zeker niet alleen opwekkende verhalen die zij vertellen over de situatie in Mopti.
Er worden regelmatig aanslagen gepleegd in de dorpen rondom Mopti en veel scholen zijn gesloten door extremisten. Het toerisme ligt nu helemaal stil en de werkloosheid neemt toe.
Vanuit dorpen trekken mensen naar de stad Mopti toe, maar er is weinig perspectief voor hen.

Baba en Gogo maken zich terecht erg boos over het feit dat jonge meisjes, die uit de dorpen komen, geld verdienen door zich te prostitueren aan de VN-soldaten. Andere bronnen van inkomsten zijn er nauwelijks voor hen.
Brommerrijden is verboden Dit is bedoeld om te voorkomen dat er aanslagen worden gepleegd, omdat jihadisten aanslagen op dit voertuig voorbereiden. En bijvoorbeeld life muziek, voorheen heel gewoon, is er nauwelijks meer.

Er zijn gelukkig ook goede berichten.

Zo hebben van de veertien meisjes, die ooit zes jaar geleden een beroepsopleiding via V!VE volgden, er nu elf werk. De vier meisjes die indertijd niet slaagden voor hun vroedvrouwendiploma hebben, door vrijwillig werk te doen als assistent in de zorg, nu alle vier hun diploma gehaald.
En de kapster die we vier jaar geleden in Mopti ontmoetten is nu leidinggevende van een grote kapsalon.

Baba, Gogo, Saro en leerlingen. Foto Willem Snapper.

Hoe gaat het met de leerlingen

Sinds december was er in Mali een lerarenstaking op de openbare scholen. Dat trof 57 leerlingen van V!VE. In die tijd was de bijles die V!VE financiert, drie keer per week twee uur, nog belangrijker voor de leerlingen geworden. De staking is op 1 maart beëindigd.

Baba vertelt enthousiast over de begeleiding van de leerlingen. In elk van de elf wijken van de stad is een vader die het contact onderhoudt met de scholen en die alle kinderen kent. Bij problemen gaat hij naar de scholen en neemt vervolgens contact op met Baba en Gogo om de problemen te bespreken. Baba geeft aan dat het misschien wel veel is die elf wijken, maar het zou problemen geven wanneer ze een wijk negeren.
Mopti is niet groot en iedereen kent Baba en Gogo. Directeuren van scholen komen zelf de leerlingen die goed zijn aanmelden.
Inmiddels is Saro, de nieuwe assistent, in Mopti geïntroduceerd bij alle directeuren en hij gaat mee met de huisbezoeken die Gogo en Baba afleggen.
V!VE vindt het belangrijk om Saro, een jonge leraar Engels, de kans te geven dit beroep te leren uitoefenen. En Baba en Gogo kunnen als senior projectleiders veel aan anderen leren.

Foto Willem Snapper.

De school in Dialangou

Er zijn nu vier klassengroepen in de school in Dialangou. Het aantal leerlingen wisselt door het schooljaar, omdat er periodes zijn waarin de Bella bevolking van het dorp rijst en gierst gaat oogsten en een aantal kinderen werkt daaraan mee.

Aan het eind van het jaar 2017 heeft Baba een bijeenkomst gehouden met alle ‘Chefs de villages’ en de ouders van de school.

De ouders zijn straatarm en het is moeilijk om ze te motiveren om hun kinderen naar school te laten gaan, immers, voor hen is het beter dat hun kinderen geld kunnen gaan verdienen.

Baba heeft een aantal verbeteringen voorgesteld, zoals vernieuwing van het comité van de ouders, een schoolbijdrage die geïnd wordt door een speciaal comité en een aparte groep die het onderhoud van de school onder zijn hoede neemt. Want er moet wel het een en ander aan de school gebeuren. De plafonds zijn aangevreten door termieten en de meubels zijn hard toe aan een opknapbeurt. De onderhoudsgroep wordt gevormd door vrouwen, want zij zijn het meest betrokken bij de school.

Baba geeft aan dat de Bella doordat ze niet geschoold zijn en door hun geschiedenis van afhankelijkheid gemakkelijk te manipuleren zijn. Het gevaar is dat ze worden ingelijfd door radicalen. Onze projectleiders in Mopti en ook Oumar Bathily, de vroegere burgemeester, die het dorp erg goed kent, hechten er sterk aan dat V!VE de school blijft steunen. Als we dat niet deden zou de school misschien tot een Koranschool verworden.

Gogo, Annette en Charlotte in de tuin van Villa Rose

De gesprekken met Baba en Gogo hebben ons weer extra gemotiveerd ons met V!VE in te zetten voor de leerlingen rondom Mopti.
Zij lieten merken hoe belangrijk deze rechtstreekse steun is zowel in Mopti als in Dialangou.

 Annette Bool, mei 2018

 

 

 

apr 30, 2018

My Bookbuddy op de Ecole Centre in Bobo

My Bookbuddy is een initiatief van Cathy Spierenburg uit Amersfoort. Zij is al jaren lang de spil van gelijknamige stichting die ijvert, om kinderen in ontwikkelingslanden de gelegenheid te geven te lezen.

Waarom? Kinderen hebben in tegenstelling tot de westerse wereld nauwelijks toegang tot lezen, hebben thuis geen boeken, hun ouders zijn voor het merendeel analfabeet.

Cathy maakte een mooi pakket met formulieren, lijstjes, boekenleggers en mappen voor de leerkracht. Daarmee kan die heel goed zelfstandig in de klas boeken uitlenen.

Ze heeft ook de maten van de te bouwen boekenkast bijgesloten en een voorbeeldlogo voor op de kast en de boekentassen, die evenals de kast ter plekke door vaklieden worden gemaakt.

Het benodigde geld voor de aanschaf van boeken, kasten en boekentassen kwam van de Soroptimisten afdeling Amersfoort.

De school die ervoor in aanmerking kwam viel helaas af doordat de enthousiaste directrice waarmee V!VE kennis had gemaakt was overgeplaatst, en het contact met haar opvolger zo stroef verliep dat we dit nog nooit eerder uitgevoerde initiatief niet durfden uit te voeren. Immers, de schoolleiding moet de leerkrachten motiveren met de achterliggende gedachte, dat de leerling er in de toekomst voordeel mee kan doen.

Mr. Ouatara van de ‘Ecole Centre’ (inderdaad midden in Bobo-Dioulasso) bleek de juiste match. Nadat alle boeken waren aangeschaft, de kasten en tassen klaar zijn we 20 maart de klas ingegaan. In groep 5,6 en 7 zitten gemiddeld 70 leerlingen. Dat klinkt veel, maar er zijn scholen met meer dan 100 kinderen. De leerkrachten zijn erop voorbereid dat je in zo’n grote klas streng hoort op te treden. De kinderen luisteren aandachtig naar de uitleg van de juf, en mogen vervolgens per vijf leerlingen in de kast hun boek van die week uitkiezen. De bedoeling is dat er elke week een boek wordt geruild. In één schooljaar kan een kind dus 40 boeken thuis lezen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen ik op 27 maart voor de tweede keer in de klas kwam om foto’s te maken, leek het al prima te verlopen. In het volgende schooljaar zullen de kinderen de bookbuddy-kast met een moeilijker type boek aantreffen.

Voor meer info: www.mybookbuddy.nl

Franca Berkvens

apr 21, 2018

Mooi project met gehandicapte wevers

In zes maanden heb ik twee blogs geproduceerd, dat is een magere score, maar het drukke bestaan van een hotelier, die ook de V!VE projecten in Burkina Faso en Mali coördineert kent zijn beperkingen.

In deze blog 2 wil ik u graag vertellen over de groep gehandicapte ‘artisans’ die in een werkplaats in een buitenwijk van Bobo-Dioulasso, doeken weven en stoffen borduren.

V!VE heeft al ruim tien jaar contact met hen. Madame Sanou was de directeur van het Centre d’Artisans, maar zij ging een jaar geleden met pensioen. Er kwam geen vervanging voor haar. Het gebouw, eigendom van de Lions club werd voorzien van een frisse verflaag en toen gebeurde er niets meer…

De drie lokalen raakten ontvolkt, de vrouwen die naaiwerkjes deden vertrokken en de wevers, allen met door polio opgelopen fysieke beperkingen, waren zonder enige financiële reserves totaal onthand. In november kwamen ze op eigen krachten met hun laatste centen (om brandstof voor hun brommer te kopen) naar ons Hotel Villa Rose.

Dat leek me niet de bedoeling dat het opgeknapte centrum ontvolkt raakte en ik ging naar Madame Sanou om tekst en uitleg te vragen. De Lions Club voorzag alleen in de het verbeteren van hun onroerend goed, en de sociale dienst was niet meer bereid om het Centre te voorzien van een nieuwe leiding.

Nu had V!VE een flinke voorraad garens cadeau gedaan. Die waren geheel ten onrechte door Madame Sanou meegenomen bij haar vertrek. Ze was namelijk na haar pensioen voor zichzelf verder gegaan op een andere locatie. Ik ben die direct gaan terughalen en zo was er weer garen om te weven.

Er deed zich een gelukkig toeval voor. Henriëtte Daniels, die haar hele leven lang stoffen en kleding ontwierp en net gestopt was met werken, zou met V!VE bestuurslid Charlotte vijf weken naar Bobo Dioulasso komen. Ze wilde mensen ontmoeten, aan wie zij op haar vakgebied advies kon geven over onder andere kleuren en dessins. Het bleek een schot in de roos. Henriëtte heeft in nog geen maand tijd een omslag gemaakt in het atelier. Ze heeft zes dessins ontworpen en laten maken en dat ging zó goed, dat ze een kleine markt heeft aangeboord in Nederland en 84 stuks tafellopers in bestelling heeft, die zonder winstoogmerk worden verkocht. Henriëtte heeft ook de garens die V!VE had betaald, teruggekocht, zodat V!VE met dat bedrag een kind een beurs kan geven. Samen met de wevers heeft ze verf gekocht en de garens in mooie kleuren geverfd. Daarna heeft elke wever een door Henriëtte ontworpen tafelloper geweven. De tafellopers zijn in verschillende dessins te koop voor €25 en meten 50 bij 120 cm. U kunt ze bestellen bij Henriëtte Daniëls: mail@henriettedaniels.com . Daarmee geeft u mensen weer perspectief.

De zes gebruikers van het atelier zitten fluitend te weven, ze zijn dolgelukkig met het nieuwe contact en hebben sinds tijden weer geld ontvangen voor gedane arbeid. V!VE wil heel graag meehelpen met dit succes en beveelt u daarom van harte aan om één of meerdere doeken te kopen die u als tafellopers maar ook als (Hammam)handdoek kunt gebruiken.

Franca Berkvens, Bobo-Dioulasso 29 maart 2018

apr 4, 2018

Maimouna

Hoe kon het nu, dat ik de blogs vanuit Bobo niet meer uit mijn mouw kon schudden?

Dat ga ik na een jaar uitzoeken, en ik begin met het verhaal van Maimouna Ouatara. Ik heb bedacht dat je het heel klein kan houden: schrijven over een leerling van V!VE kan een wereld openen om meer begrip te krijgen van de Afrikaanse realiteit.

De keuze op Mai is ingegeven, omdat ze sinds anderhalf jaar als receptioniste bij ons hotel Villa Rose werkt. Toen haar tante Bibata een stageplaats zocht voor haar nichtje Mai wist ik niet dat zij via V!VE een groot deel van haar middelbare schoolopleiding had doorlopen. Maar projectleider Inna zag haar indertijd bij ons in de receptie en was aangenaam verrast.

Over haar kindertijd vertelt Mai dat ze bij haar oma woonde, en het er fijn vond. Ze bleef er tot haar 15e wonen, haar moeder overleed toen Mai 11 jaar was, en ook haar vader is plotseling gestorven toen zij 19 was. Ze woont nu met haar twee jaar oudere en enige broer op hun familiecompound. Haar broer is een kleine zelfstandige.

Door diezelfde tante kwam Mai toen ze de tweede klas middelbare school deed bij V!VE, en is er gebleven tot de 5e klas. In dat jaar bleef ze voor de tweede keer zitten en kon ze niet meer via V!VE op school blijven. Haar familie kon het schoolgeld niet betalen dus Mai ging van school. Ze ging in de leer als kapster, deed dat twee jaar en heeft twee jaar thuis het huishouden gedaan voordat ze bij Villa Rose kwam werken.

Over het werk in het hotel zegt Mai dat ze veel heeft geleerd en het leuk vindt. Via een gast van het hotel heeft ze nog een baantje gevonden bij een sportschool. Daar is ze in oktober mee gestopt, vanwege haar besluit om avondschool te volgen en alsnog haar middelbare school af te maken.

Daar hoorde ik, haar werkgever, onlangs van. Ik was onder de indruk dat ze op haar 25ste nog heeft besloten avondschool te doen. Na dit interview was ik zoveel meer te weten gekomen over Mai; ik had een hele andere kijk op haar gekregen. Meisjes als zij lijken nogal oppervlakkig te leven, maar dat oordeel moet ik toch echt bijstellen. Niet alleen bewonder ik haar om haar keuze voor de avondschool, Mai doet haar werk in de receptie goed, ze is consciëntieus, en meestal vriendelijk tegen de klant. Als ik haar nu, na het interview, zie zitten, bewonder ik het meisje dat 6 dagen in de week om 6 uur opstaat om bij de Villa Rose te werken. Wat zie ik haar graag nog meer ontwikkelen.

Zelf zegt Mai dat zij ooit heel graag een winkel wil hebben, met kleding, tassen en schoenen. Semi onschuldig vroeg ik haar of ze dan ook verwacht naar Dubai te reizen, ( de droom van alle Afrikanen) waarop Mai lachend bevestigde.

 

Bobo 17 november

Franca

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

nov 22, 2017

Gastblog van Carla Kuit

P1040416Carla Kuit gaat al een aantal jaren in de wintermaanden in naar Bobo Dioulasso om leerlingen van V!VE l’Initiative en een aantal volwassenen Engelse les te geven.
Ze doet dat in een rieten hut die dienst doet als klaslokaal in de tuin van Villa Rose, het hotel van Franca en Moctar.
En V!VE heeft Carla gevraagd om samen met onze projectleiders, Inna Bayé en Loté Gnoumou, oudergesprekken te voeren. Samen met Loté gaat zij op huisbezoek bij leerlingen die vanwege hun schoolresultaten extra begeleiding nodig hebben. Loté staat zelf voor de klas. Hij kan de rapporten van de kinderen, die anders in elkaar zitten dan bij ons, goed interpreteren en adviezen geven over wat een kind moet doen om zijn prestaties te verbeteren. (meer…)

mrt 7, 2016

Mybookbuddy in Ghana

Verslag introductie Mybookbuddy op de Osei Sarpong International School in Offinso (Ghana).

Dankzij Mybookbuddy konden we op de school van Mrs Bosompem een project uitvoeren om het lezen te bevorderen van de kinderen van de eerste t/m de negende klas (incl. Junior High School).
Elke klas krijgt een kast met 50 boeken; voor elke week een (er zitten gemiddeld 40 kinderen in de klas).
Elk kind krijgt een rugzakje om de boeken in te vervoeren en elke week op woensdag is het Mybookbuddyday.P1060676

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(meer…)

jan 19, 2016

De familie Koné

DSC02982

Moeder Koné verkoopt eten aan truckers

Dit is het vierde jaar dat ik ’s winters vanuit Burkina schrijf over het alledaagse leven, met de bedoeling dat de donateur/lezer begrijpt waarom wij graag blijven doen wat we 16 jaar geleden zijn begonnen; mensen een betere toekomst bieden.

Ik ga naar aanleiding van een ontmoeting met de familie Koné vertellen wat de kern raakt van de dagelijkse problemen in een arm land en exemplarisch is voor alle gezinnen van onze leerlingen. Bij uitzondering heeft V!VE alle 5 kinderen van dit gezin de kans gegeven naar school te gaan. De gewoonte is één kind per gezin. (meer…)

dec 23, 2015

Bobo blog 2 van Franca

Het is alweer de laatste week van mijn verblijf in Burkina Faso en dan heb ik altijd veel te doen en af te ronden. Op het laatste nippertje sprak ik vanmiddag Inna en Loté.

V!VE leerling uit Bobo

V!VE leerling uit Bobo

Loté bracht verslag uit van de gesprekjes die hij heeft gevoerd met alle leerlingen die op 2 juni zijn begonnen met hun examen. Een typisch Europese gedachte misschien om zo’n “motivatiegesprekje” te voeren, maar goed voor het zelfvertrouwen.

Sommigen leerlingen staan er niet best voor, ronduit slecht helaas. En ze hebben daardoor ook nog eens examenvrees.

Claudine heeft nu vier microkredietgroepen onder haar hoede. (meer…)

jun 19, 2015

Bobo blog 1 van Franca

Ik ben deze winter erg zuinig geweest met blogs. Maar nu is er weer een.IMG_1093

Sinds 1 maart ben ik teruggekeerd van een week projecten bezoeken in Mali.

Na drie jaar afwezigheid, de politieke instabiliteit maakte het lang onveilig, keerde ik terug naar Koutiala en Mopti.

In Koutiala gaan 54 meisjes met een V!VE beurs naar school en in Mopti 70.

Het was de hoogste tijd om op locatie te kijken. Zijn we goed bezig, blijven de mensen ter plaatse gemotiveerd. Hebben ze pep talk van V!VE nodig, zijn er vragen waardoor er hier en daar een beetje geld bij moet?

Wat houdt dat in een beurs van V!VE ? Het schoolgeld wordt betaald, huiswerkles, schrijfgerei, schoolkleding en begeleiding van onze medewerkers ter plaatse.

IMG_1096 (meer…)

mrt 16, 2015

Bestuurslid Annette Bool

Onlangs was Annette drie weken in Bobo Dioulasso om te helpen als vertaler op de ambachtsschool MOET van Franca’s echtgenoot Moctar.

03_Isabelle

Annette: Daar had ik de gelegenheid te spreken met 3 bursalen van V!VE: Isabelle -18 jaar, Fatimata -18 jaar en Lamine – 17 jaar.

Bij alle drie had ik het prettige gevoel dat de V!VE beurs een fantastisch goede besteding is. En ook al kost de technische opleiding relatief veel, ik vind het een goed uitgangspunt dat V!VE elk jaar minimaal 4 beurzen voor deze opleidingen reserveert.

(meer…)

jan 22, 2015
Gogme Web Services